پارت شصت و چهارم :


چیزی از ظهر نگذشته است، سوز و سرما برقرار است اما تیزی آفتاب از شیشه‌ی جلوی ماشین خودنمایی می‌کند، صدای ژیرژیر صندلی‌های ماشین و قوطی آبی که زیر صندلی افتاده سکوت را زایل می‌کند، روجا و دیلان هردو محو تماشای ترافیک سنگین ماشین‌های کمکی هستند که به سمت روستا روانه شده‌اند، دیلان خمیازه‌ای می‌کشد و سکوت را می‌شکند:
_ باید مادرت رو راضی می‌کردی برگرده کمی استراحت کنه...
Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    1

    حاج رضاپدرش مگه نبوددیلان🙏🤔

    ۱۲ ماه پیش
  • اکرم بانو

    1

    ممنون از رمان خوبتون که واقعیت های تلخ جامعه رو به این زیبایی مینویسید

    ۱ سال پیش
  • اکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان

    قربونت ممنون که همراه شدی❤️

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️